Λαγκαδιανές ιστορίες από έναν Βρονταμίτη

05-07-2020 20:13   

Γράφει ο Βαγγέλης Μητράκος

 

Ο Ηλίας (Λούης)  Ρόρρης  κατάγεται από τον Βρονταμά Λακωνίας και βρίσκεται εδώ και 65 χρόνια  στην Αυστραλία (Σίδνεϊ) όπου πρόκοψε με τη δουλειά του κι έκανε μια μεγάλη και όμορφη οικογένεια .  Είναι ένας προοδευτικός  Έλληνας της διασποράς ,

με μεγάλη και ευρεία μόρφωση  , που με την όλη δράση του προσφέρει πολλά στην ομογένεια της  Αυστραλίας .

Λατρεύει το χωριό του τον Βρονταμά  , τη Λακωνία και τη Σπάρτη  , και από καιρού εις καιρόν  μοιράζεται μαζί μας  νοσταλγικές μνήμες  αλλά και  σπάνια  ιστορικά  στοιχεία από τον τόπο μας . 

Τούτη τη φορά μας έστειλε όμορφες ιστορίες των Λαγκαδιανών Μαστόρων , τους οποίους είχε γνωρίσει καλά , αφού χτίσανε σπίτια στο χωριό του (στην παλιότερη εποχή) και μερικοί , μάλιστα , απ΄ αυτούς  , παντρεύτηκαν εκεί  κι έγιναν Βρονταμίτες .

 

Μας γράφει , λοιπόν , ο Λούης Ρόρρης :

 

«Ας μην ξεχνάμε πως τα Λαγκάδια είναι ορεινό και φτωχό από παραγωγικά προϊόντα διατροφής και το μόνο πράγμα που ήταν σε αφθονία ήταν η πέτρα για αυτό και καταγίνονταν από μικροί στην επεξεργασία της και στο χτίσιμο. Στο χωριό μας είχαμε οκτώ ή εννέα οικογένειες Λαγκαδιανών που είχαν έλθει σαν χτίστες ή μαστορόπουλα και παντρεύτηκαν φτωχές κοπέλες αλλά επειδή είχαν την τέχνη σταδιοδρόμησαν και έμειναν στο χωριό μας. Οι ιστορίες με τους Λαγκαδιανούς δεν είχαν όρια , να μερικές  :

 

1) Ενώ έχτιζαν ένας από τους μαστόρους περίλαβε στα σκαμπίλια ένα μαστορόπουλο αλλά όχι στα γεμάτα και η κυρά που της έχτιζαν λέει :

«Μα γιατί το δέρνεις το παιδί μάστορα; Τι σούκανε» ;

Κι εκείνος αυθόρμητα :

«Μου ζητάει λαλαγγίτες (λουκουμάδες)…τόχει κακομαθημένο η μάνα του .. Που θα τις βρώ εγώ τώρα».

Και η κυρά :

«Μην το βαράς το καημένο μάστορα.. Θα σας φτιάξω εγώ λαλάγγια» .

Και αφού έφτιαξε τις λαλαγγίτες και στρωθήκαν όλοι κάτω και τις τρώγανε ο μάστορας πάλι κοιτώντας τη γάτα που καθόταν δίπλα λέει : 

«Τσατς βρε γάτα που κάθεσαι και μας  κοιτάς σα μπουκάλα με μαστίχα»…

Και η κυρά πάλι : 

«Α!... να με συμπαθάτε να σας φέρω και λιγάκι μαστίχα το ξέχασα» .

 

2) Κάθε χρόνο το Πάσχα όπου και αν ήταν και χτίζαν έφευγαν και επέστρεφαν να κάνουν Λαμπρή με τους δικούς τους στα Λαγκάδια. Ένα τσούρμο ,  ήταν Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ και ήταν καθυστερημένοι  , και από την απέναντι πλαγιά από τα Λαγκάδια έβλεπαν τον Επιτάφιο που τον γύριζαν στο χωριό και ένα μαστορόπουλο μισονυσταγμένο και κουρασμένο μονολογούσε :

 «Όλοι κρατούν λαμπάδες… όλοι κρατούν κεριά… κι ο μάστορο-Βασίλης του Κίτσου (γαϊδάρου) την ουρά» .

 

3) Ο μάστορας φώναζε από τη σκαλωσιά στο μαστορόπουλο :

«Σιόμπολα ( πέτρες μικρές) και λάσπη και κάτσε και ξανάσανε… και σύμπα και τη φωτιά να γίνουν τα κουκιά» .

 

 4) Το κάθε μαστορόπουλο εκείνο που προσδοκούσε περισσότερο ήταν να γίνει και αυτός μάστορας να ανέβει στη σκαλωσιά….. και κλασσικά έλεγε : 

«Πότε θα γίνω μάστορας να φάω κεφάλι από πράσο και μέση από σαρδέλα» .

 

 5) Ένας καινούριος δάσκαλος στο χωριό που ήταν και θρησκόληπτος εξηγούσε στα παιδιά την ιστορία των πρωτοπλάστων και πώς ο Θεός έφτιαξε τα πάντα και για αυτό θεωρείται ο κτίστης της φύσης . Όταν τελείωσε ρωτάει ένα μαθητή  :

«Ποιος λέμε παιδί μου ότι έκτισε τον κόσμο» ;

και ο μαθητής… 

«Μα οι Λαγκαδιανοί κύριε….» .

 

Αυτές είναι μερικές ιστορίες και ανέκδοτα που αναφέρονταν στο χωριό μας στους προσφιλείς σε μένα Λαγκαδιανούς και μου έρχονται στο νου μετά από 65 χρόνια που λείπω.»

 
Αποστολή της δικής σου   είδησης   ή   αγγελίας
 
 

Τιμές Καυσίμων ΛΑΚΩΝΙΑΣ

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΛΑΚΩΝΙΑΣ

Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΛΑΚΩΝΙΑΣ