Ο Θωμάς απ’ την Καστανιά της Καρδίτσας (Τραγικό θύμα του «Ιανού»)

21-09-2020 08:00   

Γράφει ο Βαγγέλης Μητράκος

Τον Δεκαπενταύγουστο  , ο καημένος ο Θωμάς (με το γαλάζιο μπλουζάκι πίσω από τον παπά)  , ήτανε στην πλατεία του χωριού του , την Καστανιά της Καρδίτσας ,  μαζί με τους συγχωριανούς του , στην Αρτοκλασία που τέλεσε ο παπα – Γιάννης  για τη μεγάλη γιορτή της Παναγίας

.

Πού να το ’ξερε ο καημένος ο Θωμάς πως λίγες μέρες μετά , στις 19 του Σεπτέμβρη , τη νύχτα , θα έχανε τη ζωή του από τη  φοβερή καταιγίδα , που «κύλησε» το βουνό πάνω στο φτωχόσπιτο όπου ζούσε μοναχός και τον καταπλάκωσε στο κρεβάτι  , εκεί όπου κοιμόταν  (χωρίς να το γνωρίζει) τον τελευταίο ύπνο της ζωής του.

Απλός  , καλοσυνάτος , πράος και αγαθός  άνθρωπος ο Θωμάς Χαλιμούρδας , γεννήθηκε κι έζησε όλη του τη ζωή στο αγαπημένο του χωριό , την Καστανιά των Αγράφων Καρδίτσας . Από πάμφτωχη οικογένεια , αγωνίστηκε από τα παιδικά του χρόνια για να ζήσει  , σε κάθε σκληρό μεροκάματο που μπορούσε να βρει στο χωριό  και στη γύρω περιοχή . 

Μέσα σ’ όλα , ο Θωμάς , είχε αναλάβει κι το δύσκολο χρέος να θάβει και να ξεθάβει τους συμπατριώτες του που αναπαύτηκαν στο κοιμητήρι του Αϊ-Γιάννη , λίγο πιο κάτω από το σπίτι του . Και να πώς τα ’φερε η μοίρα , ο Θωμάς που  τόσα χρόνια φρόντιζε τους  νεκρούς του χωριού του να πάει να τους βρει νωρίς μ’  έναν  τρόπο τραγικό και απρόσμενο .

Ο Θωμάς αγαπούσε  να ψαρεύει στη λίμνη και να κάνει παρέα  με τους συγχωριανούς του στα μαγαζιά του χωριού και ιδιαίτερα στο μαγαζί της Αγορής , εκεί στην πλατεία . Καθόταν ήσυχα και  παρακολουθούσε να παίζουν χαρτιά και τάβλι ,  κουβέντιαζε μαζί τους τα μικρά και τα μεγάλα του χωριού και της  ζωής , έπινε το κρασάκι του , έτρωγε και κανένα μεζέ και νωρίς-νωρίς  , το βράδυ , κίναγε να πάει για ύπνο στο φτωχικό του (στο σπίτι του το πατρικό)  , που βρισκόταν  λίγο παρακάτω , στο έβγα του χωριού , πριν από την «Πέρα Βρύση» : Ένα  παλιό , χαμηλό φτωχόσπιτο από πέτρα , με κεραμίδια και μιαν  αυλίτσα μικρή  , όπου ο Θωμάς φύτευε κανένα  λουλούδι και λίγα κηπευτικά  το καλοκαίρι .

Δεν υπήρχε άνθρωπος που να γνώρισε τον Θωμά και να μην έγινε φίλος του , να μην τον αγάπησε . Άλλωστε κι εκείνος αγαπούσε όλον τον κόσμο . Όλοι τον καταδέχονταν , τον έκαναν παρέα , τον φίλευαν και τον βοηθούσαν στις ανάγκες του . Κι εκείνος , όσο και όπου μπορούσε ,  δεν αρνιόταν να κάνει οποιοδήποτε θέλημα ή εξυπηρέτηση του ζητούσαν .

Ο Θωμάς είχε γίνει ένα με το χωριό του  . Δεν το αρνήθηκε ποτέ , το αγάπησε σαν τη ζωή του και τον αγάπησε κι εκείνο .  Γι’ αυτό  και  το χωριό του κλαίει και θρηνεί και νιώθει πως έγινε φτωχότερο . Η καμπάνα της εκκλησιάς του θα πάρει σήμερα το μαντάτο του χαμού του  και θα το κάνει θρήνο και μοιρολόι .

Ας είναι ελαφρύ το χώμα της γενέθλιας γης που θα σκεπάσει τον Θωμά !

Ας είναι η μνήμη του αιώνια .

Ο άνθρωπος ο καλός , ακόμα κι εκεί στον Άλλο Κόσμο , θα βρει φίλους , αγάπη κι ανοιχτές αγκαλιές . 

Θα  τον θυμόμαστε πάντα!

 
Αποστολή της δικής σου   είδησης   ή   αγγελίας
 
 

Τιμές Καυσίμων ΛΑΚΩΝΙΑΣ

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΛΑΚΩΝΙΑΣ

Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΛΑΚΩΝΙΑΣ