Στη χάρη του Αϊ –Λια , πάνω στον Κοκκινόβραχο της Σπάρτης

21-07-2020 06:43   

Γράφει ο Βαγγέλης Μητράκος

Τα τζιτζίκια κρατούσαν το ίσο στους ψαλτάδες και στον  ιερέα ,  που λειτουργούσαν στο παλαιό ξωκκλήσι  του Αϊ-Λια , εκεί στην κορφούλα του Κοκκινόβραχου της Σπάρτης  , και  η ελαφρά  καλοκαιρινή αύρα έσειε τους ευώδεις θάμνους ολόγυρα κι έσμιγε τη μυρωδιά τους μ’  εκείνη  λιβανιού που καιγόταν στο

θυμιατήρι .

Η πλάση όλη , και η γης κι ο ουρανός και ο πλατύστηθος  Ταΰγετος αντικρύ και ο  Ευρώτας  ο αθάνατος στα πόδια του Κοκκινόβραχου και η καταπράσινη κοιλάδα με τις ελιές και τις πορτοκαλιές ανάμεσά τους  , είχανε βάλει τα καλά τους κι ευλαβικά προσκυνούσαν τη γιορτή του Μεγάλου Προφήτη , του Προφήτη Ηλία , που ο Θεός τόσο αγάπησε ώστε τον πήρε κοντά του στους ουρανούς , εν σώματι :

«ὅθεν καὶ πυρίνῳ , ἀνελήφθης Ἠλία , ὀχήματι μετάρσιος, διφρηλάτης πρὸς Κύριον·».

Ο Μενέλαος και η Ελένη , από τον πανάρχαιο μυστηριακό  ναό  τους στη γειτονική κορφή , έστελναν στις ευχές τους στο γείτονα και φίλο Αϊ – Λιά  που γιόρταζε . Τόσα χρόνια συντροφιά εδώ στην ερημιά του βουνού  πόσες και πόσες κουβέντες δεν έχουνε αλλάξει μεταξύ τους , δένοντας την αρχαία πίστη με τη σημερινή  σε μιαν αδιάσπαστη συνέχεια και πορεία της ιστορίας  των Ελλήνων .

Οι λιγοστοί ευλαβείς προσκυνητές  , καλεσμένοι από τον Άγιο και υπακούοντες στην παράδοση χρόνων και χρόνων  , διάβαιναν το μονοπάτι  προς την κορφούλα του Αϊ-Λια και με σκαλοπάτι τις αρχαίες πέτρες «έβγαιναν» στο πλάτωμα που είναι χτισμένο το ξωκκλήσι  , έναν εξώστη θεαματικότατο προς τη διάπλατη κοιλάδα του Ευρώτα αποκάτω . Πρώτα το βλέμμα χανόταν  στην ομορφιά της Πλάσης του Θεού και η ψυχή φαιδρυνόταν με συναισθήματα μυστικά και πρωτοφανέρωτα . Ύστερα μπροστά στην εικόνα του Αγίου άφηναν τις μυστικές προσευχές τους και στην τρεμάμενη  φλόγα του κεριού  ζούσανε  τη μικρή αιωνιότητα που μόνο η Πίστη μπορεί να χαρίσει στον Άνθρωπο .

Νέα παιδιά στο ταπεινό ψαλτήρι του ναΐσκου , με προεξάρχοντα τον καλλίφωνο Στράτη Τριανταφυλλάκο , κι ο επίσης καλλικέλαδος παπα – Γιώργης Σκοπαράντζος  ,  «άδοντες και ψάλλοντες εν τη καρδία (,,,) τω Κυρίω» σε μιαν αρμονία αγγελική  ,  συνεπήραν τις ψυχές και τις ανέβασαν στα Ουράνια .

Ο εορτάζων , Ηλίας Μπόνος , (χρόνια σου πολλά , Ηλία) έβαλε τον Άρτο  κι έκανε να ακουστεί στις ερημιές του βουνού το «Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν…» που έψαλλε  ομοθυμαδόν όλο το εκκλησίασμα  και ο Γιώργος Αναστασόπουλος μαζί με τους άλλους Επιτρόπους επέβλεψαν τα πάντα κι έκαναν στο τέλος και την παραδοσιακή κλήρωση των δώρων .

Και ήταν εκεί στον Αϊ – Λια του Κοκκινόβραχου , μαζί με τους  φετινούς προσκυνητές  , κι ΟΛΕΣ οι γενιές των παλαιών των Σπαρτιατών , εκείνων που κάποτε κίναγαν με τα πόδια ,  «συν γυναιξί και τέκνοις» , περνούσαν μέσα από  τους  πυκνούς καλαμιώνες , τις πικροδάφνες , τα θεόρατα πλατάνια και τις βαθύσκιες ιτιές του Ευρώτα , έβρισκαν το γεφυράκι που κάθε χρόνο είχε τάμα να φτιάξει κάποιος οικοδόμος πάνω απ’  τα πλούσια τότε νερά  , περνούσαν απέναντι στην πλαγιά , διάβαιναν απ’ έξω από την «Παναΐτσα» , έφταναν στον Αϊ –Λια , λειτουργιούνταν , έπαιρναν μέρος στο μικρό πανηγυράκι που γινόταν εκεί και ύστερα , στην επιστροφή, κάθονταν στις δροσιές του Ευρώτα , έστρωναν μεγάλα τραπεζομάντιλα πάνω στα χορτάρια κι έτρωγαν κι έπιναν ό,τι η κάθε νοικοκυρά είχε ετοιμάσει αποβραδίς , μέχρι που έγερνε ο ήλιος πίσω απ’ το βουνό . «Αληθείς Ορθόδοξοι Έλληνες» που  ζούσαν για τη χαρά της ζωής η οποία βγαίνει μέσα από το λίγο , με Πίστη αγνή και αφειδώλευτη προς τον Θεό ,  με σεβασμό μπροστά στην ομορφιά και το μυστήριο της φύσης .

Και του χρόνου !

 
Αποστολή της δικής σου   είδησης   ή   αγγελίας
 
 

Τιμές Καυσίμων ΛΑΚΩΝΙΑΣ

Εφημερεύοντα Φαρμακεία ΛΑΚΩΝΙΑΣ

Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΛΑΚΩΝΙΑΣ